*

گاهی بین گیر و گورای مرئی و نامرئی زندگی چند لحظه توقف لازمه، چند لحظه ایستادن، چند لحظه نشستن؛ چه روی نیمکت پارک، چه پشت سیستم اداره، چه وقتی همکارت مُدام از زندگیش گلایه میکنه و میناله، و چه زمانیکه غوطه ور بین لغات پراکندۀ یک کتابِ سبک شناسی نثر فارسی هستی! قلاب خیالبافیتو راش بنداز و برای خودت شال گردنی نرم، از انرژی های رنگی رنگی بباف؛ از خودت خجالت نکش، مغشول شو تا دیر نشده! آزادی یعنی همین اااا! 
پنجشنبه, ۱۶ فروردین ۱۳۹۷، ۱۶:۲۱