*

انگار یکنفر کنار گوش چپم مُدام زمزمه میکنه:امروز از خودت راضی بودی!؟دیروز چی؟پریروز؟پارسال!!؟ اگه آره،چرا آره؟ اگه نه،چرا نه؟ یک صدای نازک و محو، شبیه اونی که فقط خودش میدونه زیر این نقابکهای خندان پوستی چخبره! که پچ پچ میشه، ریزریز میشه و آروم و ملایم پخش میشه بین دونه دونه سلولای حلزونی گوشم و بعدش مثل استرسی لاینوصف میریزه توی دلم!