*

دلی که هر چه دید را فورن طلب کرد، باید بردش یکجایی که دیگر از آنچیزهایی که خواسته را نبیند بلکه یادش برود، که صد البته حافظۀ دیداری دل آنقدری بلند مدت هست که براحتی بتواند جان صاحب مفلوکش را بگیرد و زجر کشش کند! _و آنچه خود نداشت را از چه کسی باید تمنا میکرد!؟