*

زندگی بعضیها را که ببینی شاید ته دلت یخورده قلقلکی بشود و با خودت بگویی: هآه اگر مثلن من هم میشد که مثل او بودم مگر چه چیزی از توی دنیا کم میشد؟هااا!؟ بعد یک ندای غریبی از اعماق چاه قلبت بزند بیرون و بپاشد روی افکار پلیدت و یادت بیاورد که توی همین لحظه خیلی ها هم تو را میبینندت و همین شکلی مثل تو هآه و هووه میکشند! ناز قلمت خیام جان خوب نوشتی: تا کی غم آن خورم که دارم یا نه؟ وین عمر به خوشدلی گذارم یا نه؟ پر کن قدح باده که معلومم نیست! کاین دم که فرو برم، برآرم یا نه؟_