*

زل زده باشم به تلوزیون! و همینطور ریتمی مثل دیوونه ها باهاش همخونی کنم، اونقدر که باورم شه کاملن از راه به در شدم! ازون فیلمای آبکی ایرانی که صرفن بخاطر تیتراژ پایانیش تا آخرشو نگاه میکنم! منظورم نوار زرده! یه فیلم جنایی-پلیسی! که تیتراژ آخرشو پرواز همای میخونه! (لینکش). که چقدر یک تار موی گندیدۀ موسیقی سنتی می ارزه به صدتای اون رپهای نمیدونم چی چی شده!