*

براستی غم انگیز میشد دنیا، اگر اشک نبود!
 آنوقت پرندۀ غم چگونه میگریخت از گلخانۀ دل؟!
 مثل خانۀ بدون بالکن! شبیه تر از قفس به قفس!
خالی از گلدانهای حسن یوسف و عطر بنفشه!
خلاء جایی برای فرار از تلاطم افکار پلشت!