*

با اینکه خیلی وقته اومدیم این خونه اما انگار تازه کشف کردم اینجارو، یه بالکن با یک چهارپایۀ چوبی و تنها کنجش! دلم میخواد حالا که هوای پائیز اُفتاده توی شهر، و لرزه انداخته به تن شمشادهای همیشه سبز کنار ساحل، ریه هام پر شن از صدای نفسهای تو؛ بشینم روی چهارپایه گوش بدم به حُزن مُحَرم که از سمت مسجد میپیچه بین سطر بسطر ساختمونها! و زل بزنم به غم انگیزیش! و دونه دونه لابلای انگشتام زمزمه ش کنم.